G ile başlayan erkek isimleri

Gagauz: 1. Gökoğuzlar. 2. Hristiyanların Ortodoks mezhebine bağlı Türk kavmi. Balkanlar ve Rusya’da yaşamaktadırlar. Deliorman, Dobruca, Beşerabya ve Ukrayna’da oturan Hristiyan Türklere verilen ad.

Galib: 1. Galebe çalan, muzaffer, yenen. 2. Güçlü kuvvetli, kudretli, hükmeden. 3. Üstün baskın. Şeyh Galip: Meşhur divan şairlerinden. 1757-1798 yıllan arasında yaşamıştır. – Türk dil kurallarına göre “b/p” olarak kullanılır.

Galip: Yenen, üstün gelen

Ganim: Ganimet alan

Garib: 1. Yabancı, acaib. Kimsesiz, memleketinden uzak. Türk dil kuralları açısından “b/p” olarak kullanılır.

Garip: Kimsesiz, yalnız, yabancı / Tuhaf

Gaza: Din uğruna savaş

Gazal: 1. Ceylan. 2. Geyik, âhû. 3. Geyik yavrusu. 4. Güzel göz, irigöz.

Gazel: 1. Latif. 2. Kuruyarak dökülmüş ağaç yaprağı. 3. Divan, Fars ve Arap edebiyatlarında en yaygın nazım şekli.

Gazi: 1. Allah yolunda savaşan kişi. 2. Gaza sırasında yaralanan kimse. 3. Gaza sırasında yararlıklar gösteren kumandanlara verilen unvan. 4. 2. Mahmud zamanında çıkarılan altın sikke.

Gazir: 1. Yumuşak, mülayim. Tatlı, nazik, uysal.

Gaziyüddin: Din uğrunda yara alan, yaralanan. Savaşan

Gazzal: İplikçi

Gazzali: İslam aleminin büyük mütefekkirlerinden. – Babası “Gazzal-iplikçi” sanatçısı olduğu için kendisine Gazali adı verilmiştir

Gencal: Genç kal. -(bkz. Genç)

Gencay: Ayın bir haftalık oluncaya kadar ki şekli, hilal

Gencer: Yeni taze, körpe kimse, yiğit

Genco: Genç

Genç: 1.Hazine define. 2. (a.) Naz, eda, cilve.

Gerçel: Astrolojide öğle zamani, Reel Sayi, Gercek
Gerçel Güngör

German: Hisar, kale
Melis

Gevan: Kahramanlar, yiğitler

Gezegen: Güneş etrafında dolanan, ondan aldıkları ışığı yansıtan gök cisimlerinin ortak adı

Gılman: Kuran’da cennet hizmetkarı
Gılman Özsöz

Gıyas: Yardım, gavs, nusret

Gıyaseddin: Dinin yayılması için yardımı dokunan zat. Gıyaseddin Keyhüsrev I: Anadolu Selçuklu Sultanı. – Türk dil kuralına göre “d/t” olur

Gilman: Kuran’da cennet hizmetkarı
Gılman Özsöz

Girami: Aziz, muhterem, saygın ulu

Gökalp: Göklerin yiğidi bahadır

Gökay: Gök ve Ay gibi güzel olan

Gökberk: Yeşil yaprak

Gökberk: Yeşil yaprak

Gökcan: Yeşermiş, taze can, özlemle dolu can

Gökçek: 1. Güzel çok güzel. 2. Hoş, sevimli, cana yakın alımlı. 3. İnce narin zarif. 4. Güler

Gökdeniz: Gök-deniz.
Ercan Nizam

Gökdoğan: Kuzey yarımkürede yaşayan bir doğan türü.

Göker: Gökyüzü gibi er

Gökhan: Göklerin hakanı, Gök gibi büyük han

Gökhun: Eski Türk isimlerinden Gök+Hun

Göksenin: Gök sana ait.
Oğuzhan Güney

Göktepe: Mavi tepe

Göktuğ: Gök renkli Tuğ sahibi

Göktuğhan: Gök renkli Tuğ sahibi Han
Sude Nurgül

Güçlü: 1. Gücü olan kuvvetli zorlu. 2. Bir musiki dizisinde duraktan sonraki en önemli perde.

Gülabi: Gülsuyu

Gülenbey: (bkz. Gülenay)

Gülhan: Gül evi, ateşhane

Gülname: Sevgiliye yazılan mektup, kaside

Gülnar: Hisar, kule

Gültekin: Genç delikanlı, nazik

Gündüz: Gecenin karşıtı

Güner: Güneşin doğma zamanı

Güngör: İyi günler yaşa anlamında

Günsel: Hızlı akan sel

Güral: Çok al, bol al

Güray: Yeni doğan ay

Gürbüz: 1. İyi, yetişmiş, sağlam ve kuvvetli. 2. Cesur, kuvvetli. 3. Sağlıklı, sıhhatli.

Gürcan: Herkesi seven, özveride bulunan

Gürcü: Gürcistan ahalisinden veya bu ahalinin soyundan olan. Gürcistan ahalisine ait

Gürçınar: Çok büyümüş, gelişmiş, serpilmiş

Gürdal: Güçlü, gelişmiş dal

Gürel: Maiyeti geniş, çevresi güçlü kuvvetli

Gürel: Maiyeti geniş, çevresi güçlü kuvvetli

Gürhan: 1. Hanlar hanı. 2. Kara-Hitay prenslerine verilen unvan.

Gürkan: 1. Bol kan. Genç, taze, gelişmiş, serpilmiş.

Gürol: Büyü, serpil, geliş

Gürsel: Gürlükle ilgili, gür olan

Güvenç: 1. Güvenme, dayanma, itimat. 2.Övünme, gurur.

Güzey: Güneş görmeyen yer, kuzey
Selma Yenerli

Gayret: 1. Çalışma, çabalama. 2. Kıskanma, çekememe. 3. Aziz ve kutsal bir şeye tecavüz edildiğini görmekten doğan asil temiz duygu.

Gediz: Su birikintisi, gölcük.
Gediz Talda

Gençyaz: İlkbahar

Gerçek: 1. Bir durum, bir nesne veya bir nitelik olarak var olan, varlığı inkâr edilemeyen, olgu durumunda olan, hakikî. 2. Aslına uygun nitelikler taşıyan, sahici. 3.Temel, başlıca, asıl. 4.Doğadaki gibi olan, doğayı olduğu gibi yansıtan. 5.İsim Gerçek olma durumu, gerçeklik, realite. 6. İsim..

Giray: Kuvvetli, kudretli. Kırım hanları tarafından unvan olarak kullanılmıştır

Girgin: Herkesle çabucak yakınlık kurarak işini yürütebilen

Giryar: Ağlayıcı, ağlayan, (bkz. Nalan).

Göğem: Halk dilinde yeşile çalan mor

Gökben: Gökle ilgili, uzay sema

Gökçay: (bkz. Gökçe). -Kuzey Kafkasya da az tatlı su gölü.

Gökçe: 1. Gökle ilgili göğe ait semavi. 2. Mavi, mavimsi. 3. Güzel hoş güzelce, latif. 4. Gösterişli.

Gökekin: Yeni başak meydana getirmiş ekin

Gökkır: At donlarından maviye çalan kır

Gökkuşağı: Düşmekte olan yağmur damlacıklarında güneş ışınlarının kırılıp yansımasıyla gökyüzünde oluşan yedi renkli kemer biçimindeki görüntü alkı

Gökmen: Mavi gözlü ve sarışın kimse.

Göksel: Semavi, gökçül karşılığı olarak kullanılan uydurma kelam.

Gökyüzü: Göğün görünen yüzeyi (sema)

Görkem: 1. İhtişam, gösteriş karşılığı olarak kullanılan bir kelimedir. 2. Gösterişli, heybetli.

Görsel: Görmekle ilgili manasına kullanılan uydurma bir kelime

Gözlem: Müşahade, gözlemek karşılığı olarak kullanılan kelime

Gufran: Günahların affı

Gurbet: Doğup yaşanılmış olan yerden uzakta yer

Güftar: Söz, kelam

Güher: Gevher, cevher, (bkz. Gevher)

Gülberk: Gül yaprağı

Gülibar: Gül fırtınası

Güney: Dört ana yönden biri

Gürsu: Temiz, pak, hızlı su

Güven: 1. Korku ve kuşku duygusundan uzak. 2. İnanma ve bağlanma duygusu. 3. Yüreklilik, cesaret.

Güzir: Çare, derman

Yorumlar

Bir Cevap Yazın