F ile başlayan erkek isimleri

Fadıl: (bkz. Fâzıl)

Fahhar: 1. Çok övünen, kendini çok metheden. 2. Çanak, çömlek, toprak testi. 3. Saksı.

Fahim: 1. Akıllı, anlayışlı, kavrayışlı.2. Ulu, büyük, sayan.

Fahir: 1. Övünülecek, iftihar edilecek. 2. Şerefli, kıymetli. 3. Parlak, güzel, mükemmel.

Fahreddin: Dinin övdüğü, diniyle övünen. Dinin seçkini. Fahreddin Razi: (Rey 1149-Horat 1209). Müfessir, kelamcı. Dilbilimci. Fizikçi. Tıpçı

Fahrettin: Karşılıksız kabul edilen görev, iş

Fahri: Bir karşılık beklemeden yalnızca şeref ve iftihar vesilesi olarak kabul edilen iş. (İş, sıfat, unvan). Fahri aza, fahri üye; maaşsız, ücretsiz veya müessese için gurur kaynağı olan kişi

Faik: 1. Üstün, seçkin, yüksek, ileri. 2. Mümtaz, manevi olarak üstün olan.

Fakih: l. Bir şey bilen yahut anlayan kimse. 2. Fıkıh ilminde üstad. İslam hukuk bilgini.

Fakir: Yoksul

Falih: 1. Felaha eren, başarı kazanan, muradına eren. 2. Toprağı süren, eken.

Fatin: 1. Zeki, anlayışlı. 2. Zihni açık, kavrayışlı. Uyanık.

Fayih: Kendiliğinden dağılan güzel koku

Faysal: 1. Keskin hüküm, karar. 2. Halletme, neticelendirme. 3. Keskin kılıç. 4. Hakim.

Fazıl: 1. Faziletli, fazilet sahibi. 2. Erdemli, faik, üstün. – (bkz. Faik, Fadıl).

Fazlı: 1. Değer, üstünlük, iyilik, fazilet, lütuf. 2. Fazla, ziyade, artık, baki. 3. İki sayının birbirinden olan farkları. 4. İlim ve irfan sahibi. 5. Âli, cenablık, ihsan, cömert. 6. Olgunluk.

Fecri: Sabaha karşı güneş doğmadan önce ufkun gündoğusu tarafından görülen aydınlığı, tanyerinin ağarması

Fedai: l. Canını esirgemeyen, mühim bir maksat uğrunda canını vermeye hazır bulunan. 2. Allah yoluna başkoymuş.

Fedakar: Birleşik isim. Kendini veya şahsi menfaatlerini esirgemeyen

Fedayican: Canını vermeye hazır, canını verme

Fehim: Zeki, anlayışlı, pek çok anlayan

Fehmi: Fehme mensup, fehim ile ilgili (bkz. Fehim)

Felah: Kurtuluş, selamet, mutluluk, bahtiyarlık

Ferağ: Serin rüzgar

Feramuş: Unutma, hatırdan çıkma, nisyan

Feramuz: Kale muhafızı, kale koruyucusu
Feramuz Efe

Ferdi: Fertle ilgili, ferde has, tek başına yapılan

Ferec: 1. Gam, tasa ve sıkıntıdan kurtulma. 2. Zafer.

Ferhan: 1. Sevinçli, mesut. 2. Şen, memnun.

Ferhat: Sevinç, neşe. (bkz. Ferhad).

Ferid: Tek, eşsiz, eşi olmayan, kıyas kabul etmez, ölçüsüz, üstün. – Türk dil kurallarına göre “d/t” olarak kullanılır

Feridüddin: Dinin feridi, tek, eşsiz, kıyas kabul etmez kimse

Ferit: 1. Avcı kuş. 2. Donmuş, katılaşmış şey.

Ferman: 1. Emir, buyruk. 2. Padişah tarafından verilen yazılı emir, berat, buyrultu.

Fermend: Mevki ve şeref sahibi

Ferruh: 1. Uğurlu, kutlu. 2. Mübarek. 3. Aydınlık insan. – (bkz. Mübarek).

Ferruhi: 1. Ferruha ait. 2. Uğurluluk, meymenet. 3. İranlı ünlü şair.

Fethi: Fethe mensup. Fetih hakkında yazılan kaside

Fevzi: 1. Kurtuluşla ilgili. 2. Zafere ait. 3. Galip gelen, üstün olan.

Feyyaz: 1. Çok faydalı, çok verimli. 2. Feyiz, bereket ve bolluk veren.

Fırat: Bir nehir adı, Türkiye'den geçip Basra'ya dökülür

Fırtına: Hızlı, çabuk,güçlü

Adnan Kanarya

Fikri: Fikre ait, fikirle ilgili, düşünerek meydana getirilen şey

Firas: 1. Yiğit, mert. 2. Binici, at yetiştirici.

Firuz: Mesut, mutlu, sevinçli, ferah, uğurlu, iyi bahtlı

Fuad: Kalb, yürük, gönül

Furat: (bkz. Fırat)

Furkan: Hakkı, batıldan, doğruyu yanlıştan ayırma, tefrik. Kur’an-ı Kerim’de Bakara suresinde geçmektedir.

Felin: Mantar

Ferahet: Şan ve şeref

Ferma: 1. Emreden, buyuran. 2. Amir.

Ferzane: 1. Alim, bilgin, seçkin. 2. Benzerlerinden, akranlarından ileride. 3. Hakim, feylesof. 4. Tasavvufta, ncfsani bağlantılardan sıyrılmış olan derviş.

Fesahat: Açıklık, duruluk

Feyha: Büyük, geniş, engin

Feyzi: 1. İlim, irfan. 2. Akma, suyun akıp taşması. 3. Bolluk çokluk, verimlilik.

Feza: 1. Ucu bucağı bulunmayan boşluk. 2. Dünyanın sonsuz olan genişliği, sema.

Fikret: 1. Fikir, düşünce. 2. İdrak. 3. Zihin, akıl. 4. Murat, maksat, niyet.

Firazende: Yükselten

Füruzan: Parlayıcı, parlayan, parlak

Yorumlar

Bir Cevap Yazın